10 آهنگی که خاطرات سفرهای من را به یاد می آورد: لیست پخش جانی پیتس | مسافرت رفتن


ذهن خود را از دست ندهید مایلس دیویس

پدرم در دسامبر سال 2019 درگذشت. اندکی قبل از مرگ ، پس از خواندن کتاب من در آفریقا ، پدرم به من گفت که به نتایج مایلز دیویس در دهه 1980 ، به ویژه آهنگ رگی مایلز دیویس از آلبوم Tutu گوش دهم. علی رغم برنده شدن در یک گرمی ، این آلبوم در اواخر دوره دیویس هنگامی که ستاره او در حال آتش بود (با کامو به عنوان یک دلال در Miami Vice و غیره) منتشر شد ، و نه لزوما علاقه مندان به موسیقی جاز هنگام صحبت در مورد مایلز. با این حال ، برای من نوعی فضای تجربی و سیاه محیطی را تداعی می کند – نه با انتظارات همگام ، بلکه هنوز هم بیان نهایی دیاسپورای آفریقا است. می توانم تصور کنم که این موسیقی برای یک فیلم نوآر مستقل مانند Melvin Van Peebles نمره ایجاد می کند. توتو مرا به آن جغرافیای خیالی آفریقایی موسوم به “اقیانوس اطلس سیاه” منتقل می کند و این آلبوم من را به سال 2020 رساند. عقل خود را از دست ندهید ممنون بابا.

درخشش در باد Junichi Kamiyama

عکس از سفر به ژاپن.



عکس از سفر خانوادگی به ژاپن. عکس: جانی پیتز

در حین محاصره تابستان امسال ، بخشی از وقت آزاد خود را صرف دیجیتالی کردن فیلم های قدیمی خانواده ام از سفرهای ما به ژاپن در اواخر دهه 80 ، زمانی که پدرم در تورهای آسیایی Starlight Express بود ، صرف کردم. وقتی نوارهای برگشت را تماشا کردم ، به ذهنم خطور کرد که Shazaming موسیقی اطراف را که در پس زمینه پیاده روی ما در بازارهای مختلف آینده نگرانه و لابی های هتل به صدا در می آید ، امتحان کنم. با استفاده از فناوری قرن بیست و یکم ، ناگهان این جینگل های مرموز و ناشناس ژاپن در اواخر قرن بیستم برای من آشکار شدند. این قطعه ، که من اکنون آن را با نام “درخشش در باد” می دانم ، ساخته جونیچی کامیااما ، در فیلم من به عنوان یک پسر پنج ساله که در اطراف آکواریوم بالای آسمان خراش توکیو سرگردان است ، پخش شد. من توانستم این منظره صوتی را به دخترم که در ماه اکتبر متولد شد انتقال دهم.


گریه گودلی و کرم

فیلیپ مایکل توماس (سمت چپ) و دون جانسون در برنامه تلویزیونی



فیلیپ مایکل توماس (چپ) و دون جانسون در حین فیلمبرداری تجاری برای نمایش تلویزیونی Vice Miami. عکاسی: رکس

اولین دروازه ای که برگزار کردیم با مادرم در شفیلد بود ، جایی که لذت گناه من تماشای میامی معاون از تلویزیون او بود. هرچه بخواهید در مورد تجلیل از خشونت و کلیشه های کلیشه ها بگویید ، آنچه باقی می ماند ، هرچند ناخواسته ، تصویری از ایده همه مردم درباره دهه 1980 و به ویژه از شهر میامی است. من عصرها را در دیسکوهای کم نور ، هنر دکو محو شده با رنگ های پاستلی و علائم نئون براق لذت می بردم. و کاموها! مایلز دیویس ، فرانک زاپا ، جیمز براون ، آیزاک هیز و شینا ایستون همگی غیر منتظره و اغلب سرگرم کننده هستند. اما دلیل واقعی تماشای Miami Vice موسیقی متن فیلم است – این یک راهنمای برای بازدیدها و دلتنگی های دوران است. در یک قسمت شبح وار ، در صحنه ساحل در انتها ، “Godley and Cream Creek” در پس زمینه بازی می کند ، و من آن خاطره مبهم و شگفت انگیز را داشتم که وقتی نصف نیمه گذشته را به یاد می آورید ، از آن یاد می کنید.

دریای مارس

برادر و خواهرم 12 و 11 سال از من بزرگتر هستند ، بنابراین با وجود اینکه از نظر فنی هزاره هستم ، همیشه خودم را بیشتر با نسل X می شناسم ، مخصوصاً وقتی صحبت از موسیقی می شود. نسل X لحظات تاریکی خود را پشت سر گذاشت ، اشتباه نکنید ، اما باید این احساس وجود داشته باشد که آینده ، هرچند dystopian ، چند فرهنگی بود. من یک لیست پخش iTunes به نام Backpacker Bliss دارم که مجموعه ای از موسیقی ملایم ، الهام گرفته از سفر-هاپ و الکترونیکی از سال 1998 تا 2001 ، فیلم هایی از The Beach ، Air ، Sneaker Pimps و غیره است. این موسیقی در دوره جهانی سازی خوش بینانه ساخته شده بود ، قبل از آنکه 11 سپتامبر شکاف های فرهنگی و ژئوپلیتیکی را نشان دهد. شاید هیجان انگیزترین آلبوم این دوران آلبوم Morcheeba “Great Calm” باشد که باعث ایجاد تک آهنگ “Sea” شد که به عنوان افشاگری در فصول ابتدایی غرق شدن کانال 4 مورد استفاده قرار گرفت. وقتی این حرف را می شنوم ، به مهمانی های ساحلی در اواخر دهه 1990 فکر می کنم که هرگز در آنها شرکت نکردم.

Dumb Jam Baxter Feat. تریلیون و لی اسکات

من از اواسط 00s ، زمانی که شروع به حضور جداگانه در صحنه هیپ هاپ زیرزمینی انگلیس کردند ، لیك اسكات و برخی دیگر از اعضای سازنده یا همکاری با مگاكتورت Cult of The Damned را با علاقه تماشا كرده ام. گروه محلی از چند فرهنگ گرایی بین فرهنگی است که شکاف بین شمال و جنوب را از بین می برد ، اگرچه مطمئناً خیلی خوب نیست – آنها وارثان جوانتری برای جهانی شدن هستند که اشتباه رخ داده است ، و موسیقی آنها اغلب به نظر می رسد مانند هاپ حشره دار پس از سفر . جم باکستر – که از طریق Blah Records به COTD مرتبط شده است – آلبومی ساخت که در هنگام عزیمت خدمه به تایلند و اقامت در هتلی کوچک به نام 38 Mansion ، این آهنگ را نشان می داد ، از سر خود بیرون آمده و موسیقی و موزیک ویدئو می ساختند. نتیجه ، پوچ گرایی ساردونیک ، به نظر می رسد چنین پاسخی صادقانه نسبت به جهانی آشفته است. من این را گوش می دهم تا چنین احساساتی را از بین ببرم.

موسیقی متن فیلم Moomin TV Sumio Shiratari

فضای داخلی موزه مومی ، تامپره ، فنلاند



موزه مومی ، تامپره ، فنلاند. عکس: Jari Kuusenaha

من به عنوان پدر و مادر یک کودک پنج ساله و یک نوزاد تازه متولد شده ، همیشه به روش هایی فکر می کنم که می توانیم بدون اجبار از آویزان شدن در خانه لذت ببریم. این در مورد ملاقات در نیمه راه است – من نمی خواهم تظاهر به عشق فروزن کنم. دختر پنج ساله من نمی خواهد در مستندهای آزمایشی دهه 1980 کریس مارکار بنشیند. با این حال ، در تامپره ، فنلاند ، هنگامی که به موزه مومی آمدم ، یک سازش زیبا یافتم و به مراقبت از خود فکر کردم که تووه جانسون برای قهرمانان خود سرمایه گذاری کرده است (هر یک از آنها نمایانگر یک جناح متفاوت از جامعه هستند) -Tiki بسیار جذاب است ، و غیره).

مجموعه انیمیشن ژاپنی “مومی” یکی از بسیاری از فروپاشی های بزرگ بین اروپا و ژاپن طی دهه 80 و 90 است و هر دو فرهنگ با فصل گذشته عملکرد خوبی دارند ، بنابراین این مجموعه از نظر بصری غنی است و با موسیقی متن عالی Sumio Shiratari جو را تداعی می کند. قسمت های زمستانی به خصوص مرا به مرز سوئد و فنلاند می رساند ، جایی که مادرم را برای اقامت در هتل یخی و تماشای شفق قطبی منتقل کردم.

تصنیف (مضمون اصلی) توسط استفان گراپلی

من علاقه زیادی به موسیقی و طراحی گرافیکی مجموعه سی دی های منتشر شده از Universal Music Jazz France به نام oucoutez le Cinéma دارم! که بیشتر به موسیقی متن فرانسوی دهه های 60 ، 70 و 80 اختصاص دارد. این آهنگی از موسیقی متن فیلم “Les Valseuses” است – یکی از خشن ترین فیلم های فرانسوی که تاکنون ساخته شده است. اگرچه به یاد می آورم که وقتی نوجوانی آن را تماشا می کردم دوست داشتم ، دفاع از آن در بزرگسالی در سال 2020 ایستادگی نمی کرد ، اما موسیقی متن Stefan Grapelli برخی از لحظات ناخوشایند فیلم را به تصورات معصوم تر تبدیل می کند که برای اولین بار من را به سمت فیلم سوق داد – آزادی بوهمی ، احساس هوای جوانی ، زندگی در خارج از هنجارهای محافظه کارانه. به طور دقیق تر ، موسیقی متن فیلم تنبل و دست و پا چلفتی (که به نوعی احساس فرانسوی در جاز کولی دارد) – حتی اگر برای یک فیلم در والنس ساخته شده باشد – مرا به یاد جنوب فرانسه می اندازد ، به ویژه مارسی ، جایی که من قبل از محاصره در آن زندگی می کردم.

پرواز را با FKJ Feat یاد بگیرید. اردن راکی

موج سوار و سگ ، هر دو در تخته موج سواری در بایرون بی ، استرالیا.



موج سوار و سگ ، خلیج بایرون ، استرالیا. عکس: جانی پیتز

لحظه ای نادر از جذابیت امسال من بود که اولین نمایشگاه عکس انفرادی خود را در گالری فوم ، آمستردام برگزار کردم. من در هتلی بسیار خوب اسکان داده می شدم و هر روز صبح با صدای جردن راکی ​​صبحانه ای عالی در یک رستوران پشت بام می خوردم. اما من حتی خاطراتی از Rake دارم. من موسیقی آرام او را در سال 2013 ملاقات کردم. من از بریزبن به سمت سیدنی حرکت کردم و در خلیج بایرون توقف کردم. من با موج سواران محلی دوست شدم و اقامت در شب به یک هفته و تقریباً یک عمر تبدیل شد. در یک مهمانی ، پسری را به یاد می آورم که با اشاره به جامعه کشاورزی پایدار که وی عضو آن بود ، گفت: “چرا شما نمی مانید ، ما می توانیم از پسری مثل شما استفاده کنیم”. من یک زندگی جایگزین را جلوی چشمانم دیدم: ناپدید شد و در خلیج بایرون زندگی کرد. وقتی از آمستردام برگشتم یک بازبینی داشتم و مجبور شدم مدت دو هفته در قرنطینه قرار بگیرم ، اندکی بعد از آن دختر دومم سیلوی به دنیا آمد. خوشحالم که در Byron Bay نماندم ، اما اخیراً در Jordan Rakei بسیار بازی کردم!

بهشت از باغ

من احساس می کنم که انگلستان اغلب نمی داند با سیاه پوستان چه اتفاقی می افتد که از آنها انتظار می رود. باغها در سراسر دنیا ، در مکانهایی مانند فرانسه ، ایالات ، ژاپن و غیره جدی گرفته می شوند ، اما در انگلیس اغلب به عنوان یک رویداد موسیقی پنیر مورد توجه قرار می گیرد. برای من ، باغ موسیقی عالی برای راحتی در اوقات دشوار است. به ندرت احساس می کنید که ترکیب Sade کاملا درست است – همیشه مالیخولیایی مالیخولیایی وجود دارد و با این وجود آهنگ ها نرم و تحریک کننده هستند و به شما کمک می کنند لحظات تاریک را تجربه کنید. باغ شما را به سراسر دنیا منتقل می کند. اگر در ساحل نیجریه باشید ، سپس در یک کوکتل بار در نیویورک ، سپس مانند Paradise ، در یک جشنواره خیابانی در مکزیکو سیتی. کلیپ این آهنگ به زیبایی خود باغ ملکه است.

دارم بهت میگم جوتا استیل

مسیر 66 ، ایالات متحده آمریکا.



مسیر 66. عکس: جانی پیتز

در سال 2012 ، من در مسیر 66 قدیمی از طریق آریزونا و نوادا به کالیفرنیا سفر کردم. من از دو چیز تعجب کردم. یکی از آنها این بود که مسیر 66 یک تله گردشگر نیست – این یک بزرگراه واقعی خلوت است که در آن از طریق شهرهای ارواح تخریب شده توسط ظهور بزرگراه های بین ایالتی عبور می کنید. وقتی هواپیما من را به یک پمپ بنزین متروکه برد و تقریباً 40 دقیقه هشدار دهنده را پشت سر گذاشتم و از بیابان در گرمای جنوب بدون اینکه ماشین و شخص دیگری را از دست بدهم ، تقریباً بنزم تمام شد. دیگری نور است. من یکی از طرفداران عکاسانی مانند ویلیام اگلستون و استفان شور هستم که هر دو با عکاسی رنگی زیبا از آمریکای محو شده در این قسمت از آمریکا عکس گرفته اند. اما با دیدن این چشمانشان ، کار آنها کمی کمتر خاص شد ، زیرا همه مواد اولیه وجود داشت: آسمان آبی کامل و ابرهای کرکی ، درزهای قدیمی که با رنگ های اصلی در آفتاب می درخشیدند ، یک آرم شکسته از پپسی – جای تعجب نیست که عکس های شفیلد هرگز به این شیک به نظر نمی رسیدند !! فراخوانی شما از فیلم کافه باگداد (که الهام بخش سفر من بود) همیشه خاطرات طلایی و غبارآلود را به همراه دارد.

خواندن مطالب جدید
دادگاه عالی ایالات متحده درخواست به تعویق انداختن حکم براندون برنارد را رد کرد | اخبار جهان