سوپ رشته فرنگی من را به سال نو ژاپنی و ریشه های من – به علاوه دستور العمل | غذا و نوشیدنی

Эدر همان سال مادرم یک کاسه رشته فرنگی کریسمس ژاپنی برای پدر آمریکایی من درست کرد. التماس می کرد: “فقط این سنت” او سال نو آمریکایی را دوست نداشت و آرزو داشت جشن هایی به سبک ژاپنی برگزار کند. یک روز یکی از رشته هایم را که گره خورده بود پیدا کردم و او به من اطمینان داد که این نشانه خوشبختی است. من در این مورد مطمئن نبودم من واقعاً رشته فرنگی دوست نداشتم.

فقط در 20 سالگی من یک تعطیلات زمستانی کامل در ژاپن تجربه کردم. در شب سال نو ، خانواده من به دیدار دوستان خود در هاندا ، زادگاه مادرم ، در حدود 350 کیلومتری غرب توکیو رفتند. ساعت ها را از ساکی و سوشی شمردیم و سپس ، حدود نیمه شب ، به زیارتگاه محلی رفتیم.

در فیلمی که خاطره من از آن شب تقریبا 30 سال پیش را تشکیل می دهد ، مردم می خندند و جیغ می کشند ، از شادی افسار گسیخته می خورند و پاشیده می شوند. هوا تاریک و سرد بود ، اما ما با هم وارد سال جدید شدیم و همه چیز ممکن بود انگار که ما کوهنوردان در بالای کوهی هستیم که بار دیگر آن را بلند کرده بودیم. یک توده کوچک رشته فرنگی تزئین شده با طلا به من تحویل دادند. من آتش گرفتم قبلاً هرگز به من طلا خورانده نشده است. کسی خواست: “این شما را ثروتمند خواهد کرد”. بنابراین من رشته فرنگی را با طلا خوردم و تمایل فرهنگی را خوردم تا در سال جاری سیر ، مرفه و سرد باشم.

خواندن مطالب جدید
بایدن وعده واکسن را معرفی می کند زیرا موارد Covid در ایالات متحده بیش از 15 میلیون نفر است - زنده | اخبار ایالات متحده

شکل ماکارونی به منظور اطمینان از طول عمر و ارتباط ایمن ما با سال آینده بود. بافت جویدنی و رایحه دلپذیر سرعت تجمع و لذت نیمه شب غیر رسمی و غیر رسمی محلی ها را که با هم جشن می گرفتند ، جلب کرد. رشته های درخشان کاربردی ، خوش بینی ، احساسات و راحتی بودند – و من آنها را دوست داشتم.

اکنون ، وقتی در حومه ژاپن سفر می کنم ، به دنبال صف های مردم در کنار ساختمان های بی تکلف می گردم ، جایی که یک تکه بخار از سوراخ های سقف بلند می شود. من این را در هوگو در طول جشنواره نیشیمونا بن اودورا (نوعی روز مردگان) ، نزدیک رستوران کیوتو اومن و در جزیره شیکوکو در حین زیارتی با 88 معبد دیدم. من همیشه از شخصی که در آخر خط است ، می پرسم: “ببخشید”. “چرا صف می کشید؟” آنها همیشه می گویند: “برای رشته فرنگی”.

امسال رشته ها حادتر شده اند. خانواده کوچک من – همسر و فرزند – بدشان نمی آید که رشته فرنگی بخورند یا نه. اما این سنت در من ریشه دواند و من یک آبگوشت ساده ریختم ، رشته های گندم سیاه پختم و پای سنتی ماهی صورتی و سفید را آب کردم. من پیازهای سبز را با قیچی کوچکی که در آشپزخانه مادرم داشتم ، برای این کار برش دادم. ژاپنی ها می گویند هرچه پیاز سبز خرد شده ریزتر باشد ، طعم آن بهتر است. مادرم به من گفت: “قیچی به شما کنترل بهتری می دهد.” من هیچ پوسته طلا نداشتم ، بنابراین رشته ها را با کمی زرده تخم مرغ که به سختی تراشیده شده رنگ کنید. سال نو بود و من کمی دیر رسیدم اما هنوز هم توانستم به درستی به ما غذا بدهم.

سپس ، همانطور که مادرم این کار را کرد ، من به خانواده خود رشته فرنگی دادم. من گفتم: “دلیل اینکه ما رشته فرنگی می خوریم این است که طولانی است و طراحی شده است تا ما را از سال قبل به سال جدید گره بزند. این بخشی از شانس است. “در شبکه های اجتماعی ، دوستان کوشا تر تصاویر جالبی از رشته های شمالی خود منتشر کردند. من به کار خود اعتراف کردم.” اما من ما را تحت پوشش قرار دادم “، نوشتم.

رشته فرنگی ژاپنی در ظرفی سرامیکی سوبا را کیک می کند.
عکس: Akihita Yokoyama / Alami

رشته فرنگی کریسمس ژاپنی

خدمت کرده 4

رشته فرنگی 250 گرمی (گندم سیاه)
60 میلی لیتر آبگوشت تسوی (در بیشتر فروشگاه های مواد غذایی آسیایی موجود است)
500 میلی لیتر آب
1 دسته (65 گرم) پیاز سبز ، ریز خرد شده
160 گرم کاموبوکا (پای ماهی پخته شده ، موجود در سوپرمارکت های ژاپن)
2 تخم مرغ آب پز

سیچیمی (پودر ژاپنی با هفت ادویه) ، به مزه

آبگوشت را با آب مخلوط کرده و در ظرف را گرم کنید. پیاز را به صورت ورقه های نازک برش دهید ، یا با قیچی برش دهید. (در خانواده من ، مقدار زیادی پیاز را برش می دهیم و سپس قطعات را در یک کیسه پلاستیکی یا جعبه منجمد می کنیم ، فقط آنچه را که برای هر وعده غذایی نیاز داریم حذف می کنیم.)

کیک ماهی را به قطعات مساوی ، شاید 10 میلی متر برش دهید. تخمها را از وسط خرد کرده و زرده ها را از هر کدام جدا کنید. رشته رشته سوبا را بجوشانید و آبکش کنید. یک وعده رشته فرنگی تخلیه شده و نصف تخم مرغ را در هر ظرف سرو قرار دهید.

آبگوشت را با آش رشته پر کنید و با زرده تخم مرغ خرد شده ، شیشی ، در صورت وجود ، پای ماهی و پیاز سبز تزئین کنید.

• آخرین کتاب ماری ماتسوکی طرح بندی – “برداشت آمریکایی: خدا ، کشور و کشاورزی در قلب”