بایدن می خواهد “اجلاس سراسری برای دموکراسی” را برگزار کند. او نباید | سیاست خارجی

[ad_1]

ددموکراسی در غفلت طی چهار سال گذشته ، دونالد ترامپ ، رئیس جمهور ایالات متحده ، قوانین و مقررات خود را به سخره گرفته و به فروپاشی نهادهای دموکراتیک در ایالات متحده سرعت بخشیده است. ما تنها نیستیم: یک محاسبه جهانی وجود دارد ، رهبران اقتدارگرا از وعده های شکسته و سیاست های شکست خورده سود می برند.

برای تغییر این روند ، جو بایدن ، رئیس جمهور منتخب ، پیشنهاد تشکیل اجلاسی برای دموکراسی را داد. مبارزات انتخاباتی وی این اجلاس را فرصتی برای “ترمیم روحیه و اهداف مشترک ملت های جهان آزاد” معرفی می کند. اگر ایالات متحده دوباره خود را “در بالای میز” قرار دهد ، کشورهای دیگر می توانند مکان خود را پیدا کنند و ممکن است کار دفع مخالفان دموکراسی آغاز شود.

اما اجلاس شکست خواهد خورد. این ابزاری بسیار کسل کننده و نازک است. در حالی که این اجلاس می تواند به عنوان یک محفل مفید برای هماهنگی سیاست ها در زمینه هایی مانند نظارت مالی و امنیت انتخابات باشد ، می تواند سیاست خارجی ایالات متحده را در یک مسیر ناموفق که جهان را به اردوگاه های دشمن تقسیم می کند ، با اولویت قرار دادن تقابل ، پیش ببرد.

اگر بایدن به تعهد خود در “مبارزه با چالش های قرن 21” عمل کند ، دولت او باید از تکرار چالش های قرن 20 جلوگیری کند. تنها با کاهش تضاد به کشورهای خارج از “دنیای دموکراتیک” ، ایالات متحده می تواند دموکراسی خود را نجات دهد و آزادی عمیق را برای مردم خود تضمین کند.

اجلاس سران دموکراسی تقسیم زمین بین مردم جهان آزاد و سایر کشورها را پیش بینی و تقویت می کند. این نقشه ذهنی را احیا می کند که اولین بار توسط رهبران سیاست خارجی ایالات متحده هشت دهه پیش در جریان جنگ جهانی دوم تهیه شده است. هنری والاس ، معاون رئیس جمهور در سال 1942 ، خواستار “یک پیروزی کامل در این جنگ آزادسازی” گفت: “این یک جدال بین دنیای بردگان و جهان آزاد است.”

خواندن مطالب جدید
اگر انگلیس و اتحادیه اروپا در توافق بر سر توافق نامه Brexit توافق نکنند چه اتفاقی می افتد؟ | Brexit

اما ما دیگر در دنیای والاس زندگی نمی کنیم. بحران حاکم قرن ما را نمی توان درگیری بین کشورها یافت. در عوض ، آنها در میان آنها رایج است. مردم آمریکا نه با “پیروزی کامل” بر دشمنان خارجی ، بلکه با آرزوی پایدار برای بهبود زندگی در ایالات متحده و همکاری به عنوان یک شریک در مرزهای سنتی دیپلماسی آمریکا ، تأمین خواهند شد.

بهداشت برای دموکراسی ، که با انگیزه ای متضاد ایجاد می شود ، می تواند امنیت دنیا را کمتر کند. این خطر تشدید تضاد با افراد خارج از اجلاس را کاهش می دهد و چشم انداز همکاری واقعی گسترده را کاهش می دهد. ویروس کرونا ، کشنده ترین دشمن این نسل تا به امروز ، هیچ توجهی به اینکه ایالات متحده چه کسانی را متحد یا دشمن خود می داند ، نمی کند. در مورد تغییر آب و هوا نیز همین طور است. از آنجا که جدی ترین تهدیدات ما ماهیتی سیاره ای دارند ، دشوار است درک کنیم که چرا بایدن وعده داده است که باشگاه دموکراتیک واحد مناسبی برای “محافظت از منافع حیاتی ما” است.

بعید است این نشست علاوه بر مشارکت شرکای مناسب ، موجب تقویت دموکراسی شود. “جهان آزاد” مدرن در واقع جهانی از جهان آزاد است که در آن دموکراسی های صفت زندگی می کنند ، نه با مثال های بارز. رئیس جمهور ایالات متحده ، فقط به یک نمونه ، اکنون بیش از یک ماه پس از مشخص شدن برنده ، حامیان خود را جمع می کند تا نتایج یک انتخابات آزاد و عادلانه را رد کند.

بنابراین ، لیست شرکت کنندگان در اجلاس بایدن باید خودسرانه باشد. آیا دعوت نامه هایی به مجارستان ، لهستان و ترکیه ، متحدان فزاینده غیر آزادیخواه ما در ناتو ارسال می شود؟ در مورد هند یا فیلیپین ، شرکای کمپین واشنگتن علیه چین ، چطور؟

شاید بایدن در تصدیق این معضل ، اجلاس سران را پیشنهاد داد برای دموکراسی ، نه یک اجلاس سران با دموکراسی با این حال ، حداقل اگر او بخواهد از پوچ بودن تبلیغ دموکراسی با جائر بولسانارا یا محمد بن سلمان جلوگیری کند ، لیست مهمانان وی مطمئناً دیگران را مستثنی می کند.

خواندن مطالب جدید
قاضی اخراج داکا ، رئیس وزارت امنیت ملی را به طور غیرقانونی باطل کرد | سیاست آمریکا

بنابراین ، در چارچوب اجلاس ، انتخاب بایدن اجتناب ناپذیر و ناخوشایند است: قانونی کردن تظاهرات دموکراتیک رهبران اقتدارگرا یا علامت گذاری آنها به عنوان نزدیک.

بدون شک دموکراسی در معرض تهدید است: بایدن درست است که زنگ خطر را به صدا در می آورد. اما اگر اجلاس برای دموکراسی احتمالاً دامنه معیوب خصومت بین المللی و نارضایتی دموکراتیک را تشدید کند ، چه چیزی می تواند ما را در ترمیم دموکراتیک با فضیلت کند؟

جان لوئیس ، نماینده فقید کنگره ، در این تابستان نوشت: “دموکراسی یک کشور نیست”. “این یک عمل است.” دولت بایدن باید ایده خداحافظی از لوئیس را نه تنها با بازگرداندن هنجارهای دموکراتیک ، بلکه به ویژه با ارتقا حاکمیت دموکراتیک نیز به کار گیرد. به جای گرفتن علائم نارضایتی دموکراتیک – “پوپولیست ها ، ملی گراها و عوامفریب ها” که بایدن قول داده است با آنها روبرو شود ، دولت او باید به این بیماری حمله کند.

این می تواند با اصلاحات سیاسی و اقتصادی آغاز شود تا یک دولت دموکراتیک را مجبور به پاسخ دوباره به خواست مردم کند. این دستور کار سیاست خارجی خود را می طلبد: به عنوان مثال ، دولت خودگردان در داخل کشور ، بهشت ​​های مالیاتی خارج از کشور را شامل نمی شود. ایالات متحده باید با کشورهای جهان همکاری کند تا ثروت کنترل نشده و دارایی های نامشروع را ریشه کن کند تا دموکراسی در آمریکا – و همه جا – بتواند منافع شهروندان را تأمین کند.

دوم ، ایالات متحده باید در جهان صلح برقرار کند ، نه اینکه جنگ های بی پایان خود را انجام دهد. دو دهه مداخله در خاورمیانه گسترده ، نه تنها چهره دموکراسی را که به نام آن انجام شده بی اعتبار کرده است. آنها همچنین از دموکراسی در ایالات متحده محافظت کردند. رهبران هر دو حزب سیاسی با دیدن تعدادی از قدرت های خارجی به عنوان تهدید به مرگ ، نفرت بیگانه هراسی را در رگ های جامعه آمریکا ریختند – و به قول یک عوام فریبی مانند ترامپ اجازه دادند که به قدرت برسد ، وعده داد که این امر سخت تر خواهد شد. بنابراین ، اصلاحات دموکراتیک به دولت بایدن نیاز دارد تا سیاست خارجی ایالات متحده را خنثی کند.

خواندن مطالب جدید
بوریس جانسون قول داده است تا در مبارزه برای موفقیت با انگلیس در برابر اتحادیه اروپا مقابله کند Brexit

سرانجام ، ایالات متحده باید در سیستم همکاری بین المللی تجدید نظر کند ، نه به خط تقسیم “دموکراتیک” که اجلاس می خواهد تحمیل کند. تغییرات اقلیمی و همه گیرها به اقدامات جمعی در بزرگترین مقیاس احتیاج دارند. اگر دولت بایدن می خواهد روح دموکراسی را بازگرداند ، باید این روحیه را در نهادهای حاکمیت جهانی که ایالات متحده در عوض بر آن اصرار ورزیده است ، القا کند.

خودگردانی در داخل ، تعیین سرنوشت در خارج از کشور و به طور کلی همکاری باید شعارهای برنامه جدید دموکراسی باشد. با فراتر رفتن از یک اجلاس ساده ، این دستورالعمل شرایط دموکراسی را به جای تحمیل اشکال آن به وجود می آورد. این امر به جای نیاز به دموکراتیک شدن خارجی ها یا موارد دیگر ، به ایالات متحده نیاز دارد تا دموکراسی را در روابط خارجی خود اعمال کند.

به هر حال ، دموکراسی همان چیزی است که در اطراف میز اتفاق می افتد ، مهم نیست که چه کسی – برای مدتی – در راس نشسته است.

  • دیوید آدلر یک اقتصاددان سیاسی و هماهنگ کننده عمومی بین الملل مترقی است

  • استفان ورتهایم معاون تحقیقات و سیاست گذاری در موسسه مهارت های عمومی مسئول کوینسی و همکار پژوهشگر در مطالعات جنگ و صلح موسسه سالزمن در دانشگاه کلمبیا است. او نویسنده است فردا ، صلح: تولد مزیت جهانی ایالات متحده، منتشر شده توسط انتشارات دانشگاه هاروارد

[ad_2]