گروگان سابق می گوید: كایلی مور-گیلبرت برای عادی شدن راهی طولانی دارد اخبار جهان

[ad_1]

بکایلی مور-گیلبرت هنگامی که در خاک استرالیا به سر می برد و در سکوت اجباری کاوید کاوید امن است ، برای بهبودی یک راه طولانی در پیش دارد ، به گفته یکی دیگر از قربانیان اقدام ایرانیان در گروگان گیری اتباع خارجی.

آنا دیاموند فقط 19 سال داشت که در سال 2016 توسط سپاه پاسداران کشور دستگیر شد ، به مدت 200 روز در سلول انفرادی بود و به اتهامات بی اساس مجرم بودن یک جاسوس خارجی مجبور به تحمل اعدام دروغ شد.

دایموند گفت اگر مور گیلبرت در فیلم ها خوب به نظر می رسید و گفته می شود از “روحیه خوبی” برخوردار است ، پس از دو سال آزمایشی مشروط در زندان های ایران که این هفته به پایان رسید ، برای او دشوار است که دوباره آزادی خود را بدست آورد.

دیاموند ، شهروند دو تابعیتی سابق ایران و فنلاند که اکنون در انگلستان است ، گفت: “سپاه پاسداران ایران دهه هاست که تمرین می کند و گروگان گیری را بهبود می بخشد و … در تاکتیک های آن بسیار دشوار شده است.” وی ادامه داد: “شما دیگر آثار بصری و جسمی ناگهانی خشونت را بر روی بدن فرد زندانی مشاهده نمی کنید … بسیاری از آسیب ها داخلی است.

“در طول بازداشت ، احساسات من از امید تا نفرت از خود متغیر بود … بسیار سخت است که خود را متقاعد کنید که گناهی ندارید.”

دایموند همچنین گفت که او معتقد است مور گیلبرت ، کارشناس سیاست بحرین در دانشگاه ملبورن ، انتقال احساسات خود را بدون تردید یا خودسانسوری دشوار خواهد کرد.

“من با احساس گناه بسیار مبارزه کردم – برای زنده ماندن عزیزانم ، برای ناراحتی که ایجاد کردم … اما همچنین برای مقصر بودن بقا: بعد از آزادی فهمیدم که این یک پرونده جداگانه نیست و در همان زندان است بیش از 30 مورد وجود داشت كه دو تبعه خارجی و خارجی هنوز به گروگان گرفته می شدند.

خواندن مطالب جدید
هرج و مرج روزهای آخر کار ترامپ در گزارش اخیر "درباره توطئه" منعکس شده است | دونالد ترامپ

سال گذشته ، به همراه سایر زندانیان سابق و اعضای خانواده های آنها ، دایموند به تشکیل اتحاد علیه گروگان گیری در مجمع عمومی سازمان ملل کمک کرد ، که “ایجاد یک راه قانونی برای محاکمه ایران به دلیل نقض وحشیانه حقوق بشر و آدم ربایی های عمدی و برنامه ریزی شده” طراحی شده است. شکنجه اتباع خارجی “.

دانشمندان خارجی متمرکز هستند

در حال حاضر ده ها تبعه خارجی و خارجی در زندان های ایران زندانی هستند ، از جمله احمدرز جلالی دانشمند ایرانی سوئدی که سه ماه پیش به اعدام محکوم شد و باید سریع اعدام شود. نازنین زاگاری-راتکلیف ، ایرانی-انگلیسی ، دستگیر شده در سال 2016 ، در خانه پدر و مادرش در تهران در حبس خانگی است.

چندین نفر از همکاران مور گیلبرت گفتند که دستگیری وی دانشگاه های استرالیا و جهانی را خنک کرده است. آنها گفتند که لحظه ای “آنجاست ، اما به خاطر خدا” و ممکن است برای هر یک از آنها رخ دهد.

دوست و همکارش جسی موریتس گفت ، مور-گیلبرت از استرالیا به ایران سفر كرد تا در كنفرانسی در شهر قم كه از وی دعوت شده بود ، شركت كند.

وی گفت: “انجام این کار اختصاصی نبود.” “همه کارهای ما – برای رفتن به این کشورها – ما دانشمند برج عاج نیستیم ، ما به میدان می رویم ، با مردم ملاقات می کنیم ، باید بفهمیم که این کشور نوع است.”

ناظران ایرانی شاهد جهش دانشمندان خارجی بودند.

خواندن مطالب جدید
وزرا از برنامه های ایجاد 500 زندان جدید در انگلستان برای زنان انتقاد کردند | زندان و مشروط

موریتز گفت: “روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر قبلاً دستگیر شده اند ، دانشگاهیان داخلی قبلاً دستگیر شده اند ، روزنامه نگاران بین المللی اخراج شده اند و ما بیشتر در مقام بعدی هستیم.”

“دیپلماسی خاموش”

مور-گیلبرت تابعیت دوگانه انگلیس و استرالیا است ، اما او دارای یک گذرنامه استرالیایی بود ، بنابراین این وظیفه کنسولگری استرالیا شد.

استرالیا ، برخلاف سایر دموکراسی های غربی مانند ایالات متحده و انگلستان ، از سال 1967 از سفارت در ایران حمایت کرده است و ارتباط عمیق تری با دولت غیر شفاف ایران ایجاد کرده است.

از زمان دستگیری مور گیلبرت در سپتامبر 2018 هنگام رفتن به فرودگاه تهران برای پرواز به خانه ، دولت استرالیا سیاست “دیپلماسی آرام” را دنبال کرده است. از خانواده ، دوستان و همكارانش خواسته شد كه رازداری كنند و پرونده وی تقریباً یك سال از اذهان عمومی دور ماند تا اینكه دو نفر دیگر از استرالیایی ها نیز گرفتار شدند (مارك فیركین و جولی كینگ ظرف چهار ماه آزاد شدند).

اما با افزایش منافع رسانه ای و عمومی و تشدید فشارهای سیاسی پیرامون پرونده مور-گیلبرت ، دولت استرالیا حرف کمی زد.

وزیر امور خارجه استرالیا ، ماریس پین – که در اظهار نظرهای عمومی در این مورد اکراه ندارد – و همچنین لیندال ساکس ، سفیر کانبرا در تهران ، به عنوان کلید اصلی این استراتژی شناخته می شد.

نیک وارنر مدیر اطلاعات ملی استرالیا نیز در معاملات بافتنی برای آزادی مور گیلبرت نقش داشت. وی که سفیر سابق او در دهه 1990 در ایران بود ، نقش مهمی در آزادی گروگان استرالیایی دیگر به نام داگلاس وود داشت که در سال 2005 در عراق اسیر شد.

منابع دیپلماتیک می گویند آزادی مور گیلبرت به معنای جایگزینی مستقیم یا حتی حضور یک کشور سوم با تغییر سکه مورد علاقه ایران نبود.

خواندن مطالب جدید
مواجهه با ترس: سرانجام سینما با واقعیت زوال عقل روبرو می شود فیلم

در عوض ، این در مواردی معامله ای بود که “هر یک از طرفین می توانست زندگی کند و نتیجه بگیرد”. پیشرفت هایی وجود داشت ، اما شکست هایی نیز وجود داشت.

این عارضه همسرش مور گیلبرت بود که تابعیت اسرائیلی داشت و همین باعث شایعات بی اساس در مورد ارتباط وی با “اطلاعات نظامی اسرائیل” شد. هیچ مدرکی در این باره ارائه نشده است.

یک معامله پیچیده

خارج از دایره داخلی ، اضطراب و ناامیدی بیشتر شد.

مردی که پرونده مور-گیلبرت را می دانست به گاردین گفت: “دیپلمات ها وقت دارند.” “كایلی این كار را نمی كند: یك نفر در مركز آن قرار دارد و هر روز در آنجا نگه داشته می شود ، به او آسیب می رساند و به شخصی كه در نهایت آزاد می شود صدمه می زند.”

اما چرخ ها در دنیایی مبهم از محورهای مختلف کنترل و نفوذ دولت ایران می چرخیدند – روابط متضاد اغلب بین دولت منتخب ، شهردار آن ، جواد ظریف ، وزیر امور خارجه ؛ یک پاسدار انقلابی مستحکم که از لحاظ جسمی مور گیلبرت را در خود داشت. و قوه قضائیه مرکز قدرت خود است که حکم خود را صادر کرده است.

معامله ای که حل شد پیچیده بود و در نهایت منافع چهار کشور را تحت تأثیر قرار داد. استرالیا می خواست شهروند خود را برگرداند. ایران باید متقاعد شود که از دارایی که به نظر او ارزشمند است دست برد. تایلند مجبور شد توافق کند سه مرد را که گفته می شود هشت سال پیش در بمب گذاری ناموفق در بانکوک دست داشته اند ، از زندان آزاد کند. و اسرائیل نیز شرط بندی کرد: دیپلمات های این کشور هدف حمله قطع شده ایران در بانکوک قرار گرفتند.

یک توقیف از تلویزیون ایران که بر اساس آن سه مرد ناشناس ، گمان می رود بمب افکن باشند ، با پرچم های بازگشت به کشور ملبس شدند.



تصویری بدون تغییر از تلویزیون ایران که در آن سه مرد ناشناس ، گمان می رود بمب گذار باشند ، پرچم پوشیده و به ایران برمی گشتند. عکس: خبرگزاری صدا و سیما / خبرگزاری فرانسه / گتی ایماژ آژانس خبری

رسانه های دولتی ایران در این هفته تصاویری را نشان دادند که در آن سه مرد – سعید مرادی ، محمد حرزی ، مسعود صداقت زاده – هنگام بازگشت به ایران ، گلدسته های گل را با پرچم ملی آویزان می کنند. گزارش های همراه می گویند ایران “مبادله ای” برای مور-گیلبرت ایجاد كرده است ، كه وی را جاسوسی با اشاره به اسرائیل و MI6 توصیف كرده اند.

هیچ مدرکی درباره جرایم ادعایی مور گیلبرت هرگز علنی نشده است. وی اتهامات علیه خود را رد کرده و دولت استرالیا آنها را بی اساس رد می کند.

تلویزیون دولتی صدا و سیما یک فیلم کوتاه با موسیقی دراماتیک و جلوه های روشنایی را نشان داد که در آن مور گیلبرت روز چهارشنبه تهران را ترک می کند. او با قرار دادن ماسک بر روی صورت و یک دستمال ، مکالمات با مقامات را می بیند و قبل از سوار شدن به هواپیمایی که با پرچم استرالیا روی دم مشخص شده است ، سوار اتوبوس می شود. وی سخنان کوتاهی را بیان کرد و به زبان فارسی صحبت کرد و در مورد سفرهای خود در منطقه ، از جمله “رژیم صهیونیستی” که ایران با اسرائیل رفتار می کند ، توضیح داد.

مور-گیلبرت برای شروع قرنطینه اجباری دو هفته ای در استرالیا به خانه پرواز کرد. واضح بود که در این قرنطینه که در مکانی نامعلوم برگزار می شود ، به وی اجازه تعداد محدودی بازدید کننده را می دهد. وی از حمایت پزشکی و روانی برخوردار خواهد بود.

آنا دیاموند از مور-گیلبرت خواست که به آرامی به سمت ورود خود حرکت کند.

“من فقط امیدوارم که او هرگز احساس تنهایی نکند یا فکر کند که در این کار تنها بوده است. ما مانند خانواده و همکارانش فقط با تلفن در تماس بودیم و تمام تلاش خود را برای کمک به او انجام خواهیم داد. اما این فقط از اینجا است ، پس از طوفان آرام است و اکنون نیز امن است. ”

[ad_2]