تئاتر ملی به دنبال نجات روح کریسمس با فیلمی درباره دیک ویتینگتون است تئاتر

[ad_1]

من هستمگروه موسیقی سه شنبه شب در پانتو و تئاتر شنیده می شود. اما این نمایش هنوز آغاز نشده است و مدیر هنری تئاتر ملی ، روفوس نوریس ، تنها کسی است که روی صحنه است. وقتی ادامه داد ، طوفانی از تشویق و تحسین به او دست داد. این انفجارها وقتی رخ می دهد که نوریس از سطح 3 یاد کند ، سطح بالایی از محدودیت های Covid-19 که باعث می شود ساختمان برای سومین بار در سال جاری برای مخاطبان بسته شود و مسافت پیموده شده پانتو را کاهش دهد.

این چهارمین پیش نمایش دیک ویتینگتون است که قرار بود جمعه برای مطبوعات آغاز شود و بعداً برای پخش تعطیلات کریسمس فیلمبرداری شود. اما بعد از ظهر روز دوشنبه اخبار مبنی بر ورود لندن به سطح سوم از چهارشنبه ، نشریه ملی بلافاصله یک گروه فیلم را جمع کرد تا ضبط را در مقابل تماشاگران زنده در تئاتر الیویه ضبط کند ، که به عنوان فضایی برای فاصله اجتماعی شناخته شده است. هفت دوربین در اطراف سالن تماشا قرار می گیرد ، در بین تماشاگران ضبط می شود یا روی یک صندلی چرخدار که در یک مرحله مدور سوت می کشد ، ضبط می شود.

نوریس ، بازیگر سابق ، استعداد یک شومن را دارد و می گوید: “شما بدون مخاطب نمی توانید پنتو داشته باشید” و از ما می پرسد ، “آیا برای این کار آماده هستید؟” البته ، ما داریم ، اگرچه پنتو نباید کاملاً به این شکل باشد: جمعیت کمی از تماشاگران با نقاب ، با صندلی های خالی از هم جدا می شوند – بدون فشار دادن ، بدون گردش خانوادگی گسترده. صندلی ها فقط برای گروه های حداکثر چهار نفره در دسترس هستند.

خواندن مطالب جدید
استانبول: سفری مجازی از طریق کتاب ، فیلم ، غذا و موسیقی مسافرت رفتن
بانویی که هوس عمدی می کند ... بو و لارنس هاجسون-مالینگ نیز همین کار را می کند.
بانویی که هوس عمدی می کند … بو و لارنس هاجسون-مالینگ نیز همین کار را می کند. عکس: Tristram Kenton / The Guardian

پانتومیم نوعی هنری نیست که از یک فیل در اتاق جلوگیری کند – بلکه آن را در آغوش می گیرد. به زودی گروهی از بازیگران آکروباتیک با لباس ، با داشتن آئروسل های پاک کننده و خط کش های دو متری ، صحنه را هدایت می کنند و برنامه رقص را به ما آموزش می دهند. در نقش Bow Bell ، “روح لندن” ، ملانی لا باری با لباس صورتی درخشان ظاهر می شود و به ما یادآوری می کند که ما از یک بیماری همه گیر زنده خواهیم ماند و باید با یکدیگر مهربان باشیم. اینجا دیک (لارنس هاجسون-مالینگز) است که با عبور از میان تپه ها ، دره ها و هر سه سطح از لیدز به لندن رفت. و در داخل توالت کرکی ملکه موش زشت (امی بوث- استیل) بلند می شود ، که می بیند لندنی ها حبس شده اند و از فرصت تصرف شهردار جاسوسی می کنند. چندین گروه موسیقی پاپ یک ریمیکس از دوره Kovid دریافت می کنند ، و جوک های موضوعی زیادی وجود دارد – درباره کاپیتان تام مور و دومینیک کامینگ ، Brexit و شرکت. البته ، خانمهای بی پروا ، گرسنه برای خانمهای ثابت قدم نیز وجود دارند ، که او نیز توسط دیکی بو بازی کرد ، که در برابر او سخت مقاومت می کند و ممکن است از ابتکار عمل “خوردن برای کمک” سوund برداشت کرده باشد.

در ضمن من با نوریس کنار می آیم. او با این منطق که ممکن است سالن های ورزشی ، سونا و فروشگاه های دیگر برای کریسمس باز بمانند ، اما تئاتر او باید تعطیل شود چه می کند؟ وی با بیان جزئیات تمام اقدامات امنیتی در ساختمان ، می گوید: “این بسیار ناامیدکننده است.” “همانطور که می دانید ، ما و همه تئاترها تلاش زیادی انجام داده ایم.” ملی به طور قابل توجهی ظرفیت اولیویه را از 1150 به کمتر از 500 کاهش داده است. زمان ورود کاهش یافته است ، مخاطبان باید در NHS Test and Trace ثبت نام کنند ، پوشش چهره برای افراد بالای 11 سال اجباری است. که به محل شما آورده می شوند. نوریس برای مقایسه می گوید: “شما وارد مراكز خرید می شوید ، و در واقع هیچ راهی برای كنترل این محیط وجود ندارد.”

در اوایل ماه نوامبر به سالن های تئاتر دستور داده شد تا برای محاصره دوم انگلیس به مدت یک ماه تعطیل شوند ، این به معنای نمایش ملی “مرگ انگلیس” بود: Delroy در شب رسمی افتتاح بسته شد. “قبلاً گذراندن آن ناخوشایند بود. گذراندن آن با هیجان دیوانه وار بسیار ناخوشایند است ، “نوریس اعتراف می کند. ملی به محض اجازه آماده شدن دوباره پنتو خواهد بود.

“جهنم روی پوست” … جورجینا آنورا در نقش آلیس. عکس: Tristram Kenton / The Guardian

در اوایل این هفته ، سونیا فریدمن و کامرون مکینتاش ، پیشرو در تولید وست اند گفت که تعطیلی سالن های تئاتر توسط دولت به ترتیب به دلیل مجموعه ای از سو mis مدیریت و وحشت است. سه شنبه شب در تئاتر دومینیون ، وقتی پرده روی “آواز کریسمس” افتاد ، برایان کانلی ، بازیگر نقش اسکروژ ، بازیگر سخنرانی کرد و در آن اظهار ناامیدی از تعطیلی کرد. نوریس می گوید این صنعت تمام تلاش خود را کرده است تا با یک صدا صحبت کند ، داده ها را به اشتراک بگذارد و تا حد ممکن در مورد نیازهای خود ثابت باشد. این وضعیت اسفلارهای آزاد را برجسته می کند – بیشتر نیروی کار هر تئاتر ، بسیاری از آنها از طریق پشتیبانی مالی شکست خورده اند. ناسیونال از وام 19.7 میلیون پوندی دولت سپاسگزار بوده است ، اما آنچه نوریس در طول سال خواستار آن بود ، طرح بیمه مورد حمایت دولت مشابه طرح صنعت فیلم است. وی خاطرنشان می کند که این کار زمان بر است: در ماه جولای ، بسته دولت برای توان بخشی هنر به ارزش 1.57 میلیارد پوند اعلام شد و سرویس ملی در این ماه اخباری درباره وام دریافت کرد. آنها می خواهند در مورد بیمه صحبت کنند تا تئاترها بتوانند بیش از آنکه ریسک مالی چنین رویکرد “توقف شروع” را داشته باشند ، با اعتماد به نفس بیشتری افتتاح شوند.

تیم نوریس به “جهنم روی پوست” رفت تا پنتو را در یک مخاطب زنده ضبط کند. وی با بیان اینکه این سنت “ساده و زیبا” است ، می گوید: “این سر و صدا بین بازیگران و مخاطبان در پانتو در 100 ضرب می شود.” دیک ویتینگتون ، نویسنده کتاب کاریاد لوید و جود کریستین ، که در نسخه دیگری در Lyric Hammersmith در سال 2018 مشاهده شد ، تنها دومین پانتو در تاریخ ملی است. در سال 1983 ، در تئاتر Littletal ، نسخه سنتی ویکتوریایی سیندرلا با موسیقی و آهنگ های کریسمس ارائه شد.

سالن شنای غار اولیویه با زیرکی ایستاده روی برخی از صندلی های بلااستفاده ، به طرز هوشمندانه ای دوباره طراحی شده است ، و احساس شام را ایجاد می کند. فران میلر ، تهیه کننده پروژه ملی می گوید: “شما احساس امنیت و مراقبت می کنید.” “تهویه آن فوق العاده خوب است.” پیش نمایش معمولاً یک دوره سازگاری برای نمایش است – “ما با قرار دادن آن در معرض دید مخاطب چیزهای زیادی یاد می گیریم” – بنابراین برای مخاطبان جهان فیلمبرداری چهارمین اجرای پیش نمایش غیرمعمول است. برای یکی از این پیش نمایش ها ، یک تمرین دعوت شده بود که یک چالش اضافی را به همراه داشت ، اما میلر می گوید شب قبل از ضبط برنامه “به مکانی عالی رسید”.

“نمایش به یک مکان عالی رسید” … لورا چکلی (شهردار کبوتر) ، کلایو سپتامبر (تام کوت) و لارنس هاجسون-مالینگز (دیک ویتینگتون). عکس: Tristram Kenton / The Guardian

دیک ویتینگتون در اواخر این ماه به صورت رایگان در YouTube در دسترس خواهد بود. ماه گذشته وقتی “مرگ انگلیس: دلروی” به مدت 24 ساعت پخش شد ، 80،000 بازدید داشت. دیک مطمئناً یک موفقیت مهم در تعطیلات خواهد بود – هدیه کریسمس از یک خانواده ملی که از بازدید سالانه پونتون محروم است. (کمک های مالی مطمئناً مورد استقبال قرار می گیرد.) نوریس می ترسد که همه گیری تأثیر بسیار عمیقی بر روی کودکان محروم از فرصتی که برای سرگرمی زنده با دیگران جمع می شوند ، داشته باشد. او می گوید: “در آموزش بسیار کم عمل می شود – یادگیری آن است.” “آنچه تئاتر می تواند به جوانان بدهد اعتماد به نفس ، ابراز وجود ، خلاقیت است.”

میلر می گوید یکی از لذت های شغل او تماشای مخاطبان جوان در نمایش های خانوادگی است. “در نگاه اول ، دو دختر در ردیف اول قرار گرفتند ، کاملاً تحت تأثیر قرار گرفتند.” هر کجا که آن را ببینید – چه در یک حباب منزوی در یک تئاتر ، یا همانطور که امسال اتفاق می افتد ، در صفحه اصلی – تئاتر می تواند زندگی را تغییر دهد. میلر با یادآوری تعجب خود گفت: “من در تئاتر کار می کنم چون پیتر پن را در” زیتون “دیدم.” مردم در حال پرواز بودند! “

[ad_2]