این اسلحه نیست: اشیایی که پلیس جلوی سلاح ها برده است هنر

[ad_1]

آدر کالیفرنیا ، ویروس کرونا ، نمایشگاه کارا لوین قفل شده است. بازدیدکنندگان باید مستقیماً با هنرمند وقت بگذارند تا وی بتواند از آنها برای دیدن کارهایش بگذرد. که حداقل ، یک تور VIP بسیار شخصی را تضمین می کند.

این یادآور لوین روزهای او به عنوان تبادل دانشجویی در ژاپن است ، جایی که هنرمندان همیشه نمایش های خود را روی صحنه می بردند. او یادآوری می کند: “من فکر می کردم عجیب است” ، اندکی قبل از اینکه اولین ملاقات او برگزار شود. “شما وارد شدید و به کار نگاه کردید ، از کسی در مورد آن س askedال کردید و با هنرمند صحبت کردید! من آن را دوست دارم ، خوب ، این همان کاری است که اکنون انجام می دهم “.

محتوای نمایشگاه لوین نیز کمتر غیر معمول نیست. در گالری سیارک های Tiger Strikes در لس آنجلس ، یک مرد 36 ساله حکاکی چوب وسایلی را نشان می دهد که پلیس هنگام شلیک به غیرنظامیان غیرمسلح که اکثر آنها سیاه پوست بودند ، به عنوان سلاح در نظر گرفت.

این بخشی از پروژه “It’s not a Weapon” است ، یک پروژه لوین است که هدف آن آگاهی از خشونت پلیس ، نژادپرستی سیستماتیک و فعالیت است. این ابتکار شامل سه قسمت است: یک کنده کاری ساخته شده در کارگاه او ، یک کارگاه عمومی با همکاران ، و اکنون یک کتاب مقاله و تصویرگری توسط 40 هنرمند ، نویسنده و دکتر.

“It’s Not a Weapon” به دسامبر 2016 برمی گردد ، زمانی که دوستی مقاله ای را از مجله Harper به لوین فرستاد. در پاراگراف آمده است: «هشدار عملیات. از لیست مواردی که پلیس در ایالات متحده از سال 2001 هنگام شلیک به غیرنظامیان به عنوان سلاح گرفته است “، و همچنین شامل مواردی مانند میله دوش ، یک بطری ادکلن ، عصا ، ساندویچ و یک کامیون اسباب بازی است.

خواندن مطالب جدید
10 کتاب برتر رضایت | کتابها

لوین می گوید ، “من واقعاً مطمئن نیستم که چرا دوست من آن را برای من ارسال کرده است ، جز این که من به توانایی اشیا objects در حمل تاریخ اعتقاد دارم. من مدتهاست که به عنوان مجسمه ساز و صنعتگر به تاریخ اشیا علاقه مندم. با دیدن لیست ، مطمئنا ، شوکه و شوکه شده بود. چطور ممکن است کسی به اشتباه تلفن همراه یا مجموعه ای از کلیدهای اسلحه را بگیرد؟ “

نامعین
عکس: TSA LA

اما او همچنین از چگونگی خارج بودن متن از این لیست متعجب شد. وی افزود: آنچه بیشتر به من ضربه زد و این پروژه را متوقف و كاتالیزور كرد این است كه احساس خالی بودن بسیار زیاد بود. این احساس وجود داشت که آنها چنین لیستی از اشیا click کلیک بایت دارند که پلیس آنها را به عنوان سلاح در نظر گرفت ، اما آنها فاقد تمام اطلاعات لازم بودند.

“آنها فاقد معلولیت نژادی و قومی ، سنی و ذهنی بودند. خیلی زود احساس خشم واقعی کردم. احساس کردم ، چرا آنها باید چنین اطلاعاتی را بدون این اطلاعات منتشر کنند؟ از نظر محاوره ای و فرهنگی ، می توانیم نتیجه گیری های خود را انجام دهیم ، اما او احساس کوته بینی ، بی حسی و کاملا بی عاطفه و بی ادبی داشت. “

این واکنش هنری را از اعماق آن برانگیخت. “اغلب اوقات کار من به دلیل مشکلی است که نمی توانم با آن کنار بیایم ، چیزی که در ذهنم کار می کنم ، بوجود می آید ، به عنوان مثال ، چگونه می توانم آن را درک کنم؟ برای من این بود ، من نمی فهمم که چگونه کسی می تواند هر کدام از این موارد را مانند اسلحه بردارد. بنابراین فکر کردم که اگر می توانم سرعت خود را کم کنم و اشیا را درک کنم و در کارگاه خود آنها را دوباره بسازم ، آنها را با دقت و به آرامی در مراحل منبت کاری بسازم ، شاید آن وقت بفهمم که چگونه کسی می تواند آن اشتباه را مرتکب شود. “

لوین ، که در یک خانواده مترقی همراه با والدین فعال بزرگ شده بود ، همچنین از این زمان برای “آموزش مجدد” خود در مورد روابط نژادی استفاده کرد. “من می خواستم آن را به درک بهتر و عمیق تری اختصاص دهم. بنابراین من شروع به گوش دادن به بلاغت ها ، مقاله ها و رمان های تاریخی درباره تاریخ نژادی در ایالات متحده کردم. “

تاکنون ، وی 16 مورد از 23 مورد را که در لیست Harper’s قرار دارد ، به دقت تراشیده است و هر یک را به عنوان یک دعا ، احترام و یادآوری توصیف کرده است. جدیدترین مورد مربوط به حادثه ای در سال 2016 است که یک افسر پلیس میامی ادعا کرد ماشین اسباب بازی Arnal Rios Soto ، یک مرد اوتیسم ، سلاح گرم را شمارش کرده است. افسر آتش گشود اما به طور تصادفی چارلز کینزی ، معلم خصوصی سوتو را که زنده مانده بود ، زد.

برای لوین ، که سالها در جامعه هنری دارای معلولیت کار کرده است ، این قضیه طنین انداز است. “شکنندگی بزرگسالان دارای معلولیت در جامعه ما به راحتی قابل اغماض نیست. ما این واقعیت را پنهان می کنیم که ، تا آنجا که من می توانم درک کنم ، پلیس آموزش دیده نیست تا تنوع عصبی یا هرگونه تفاوت در توانایی ها: روحی ، عاطفی ، رشدی ، جسمی را تشخیص دهد.

“این لیست شامل شخصی ناشنوا و مورد اصابت گلوله قرار می گیرد و این لیست شامل فردی است که دارای اختلال دوقطبی بوده و یک اپیزود داشته است. پلیس بارها و بارها با خشونت وحشیانه ، کشنده و کشنده به افراد دارای معلولیت پاسخ داده است ، و این به ویژه برای من حاد است. “

روز لابی CA ، ACLU 2019 ، عکس توسط Cara Levine.  کارگاهی برگزار شده توسط Ekaette Ekong + Cara Levine
عکس: کارا لوین

آیا او دوست دارد با افراد مرتبط با تاریخ این اشیا ملاقات کند؟ “من می خواهم. این همیشه بخشی از یک پروژه بوده است ، مانند یک سوال آزاد که من واقعاً دوست دارم در آن تحقیق کنم. “

این پروژه همچنین به رویدادهای عمومی تبدیل شد که غالباً با همکاری فعالان جامعه و هنرمندان برگزار می شد ، از جمله گفتگوهایی با موضوع نژاد. لوین معمولاً کیسه ای به همراه وسایلی می آورد که پلیس برای اسلحه برداشته است (اکنون پروژه 40 را می شناسد) که شرکت کنندگان در خاک رس بررسی و بازآفرینی می کنند. نزدیک به 300 مورد از این سفال های دست ساز در نمایشگاه فعلی به نمایش گذاشته شده است.

“من خاک رس را انتخاب کردم زیرا خاک رس برای من ماده است. برای دانستن کار با خاک رس نیازی به دانستن چیزی ندارید: این خاک و آب است و شما دست دارید و خوب هستید. چنین لمسی از مواد و نشستن روی میز ، با هم کار کردن ، به طور خودکار افراد را به یک تجربه مجسم تر تبدیل می کند که گفتگوی دیگری را آغاز می کند. “

سپس قتل سال گذشته توسط پلیس جورج فلوید ، آفریقایی-آمریکایی در مینیاپولیس ، و اتهامی در سراسر کشور به دلیل بی رحمی پلیس و بی عدالتی نژادی رخ داد. لوین منعکس می کند ، “من احساس می کردم موجی جزر و مدی است. من در خیابان ها بوده ام و بسیار در معرض انرژی بوده ام و همچنان امیدوارم که این امر باعث ایجاد تغییرات نهادی و سیستمی واقعی در بیشتر مکان ها شود.

“سوال من و من فکر می کنم سوال بسیاری از فعالان است: خوب ، پس ما با این انرژی چه می کنیم و کجا می رود و چگونه ما آن را به جلو حرکت می دهیم؟ به تعبیری ، این کتاب در زمانی منتشر شد که مردم با صراحت بیشتری به این داستان گوش می دهند و من فکر می کنم خوب است. این داستانی است که باید بیان شود و داستانی است که ما باید به عنوان یک جامعه و یک جامعه کار کنیم. “

کارا لوین یک کارگاه آموزشی عکس برگزار می کند
کارا لوین کارگاه را برگزار می کند. عکس: شای میرسون

اعتراضات زندگی سیاه پوستان یک چالش ویژه برای لیبرالهای سفیدپوست به وجود آورده است تا کشف کنند که چگونه می توانند متحد سازنده ای باشند بدون داشتن نشانه ای از فضیلت عملی. چه موقع باید صحبت کرد ، چه زمانی سکوت کرد تا دیگران بتوانند صحبت کنند؟ این موضوعی است که لوین ، که از شکست دونالد ترامپ در انتخابات راحت شده ، به خوبی از آن آگاه است.

“من فکر می کنم وقت آن رسیده است که لیبرال های سفید پوست امتیازاتی را که شما در آن زندگی می کنید حساب کنند و کشورهای مختلف قاره آمریکا را که افراد حاشیه نشین در آن زندگی می کنند ، چه از نظر رنگی و چه از نظر اقتصادی-اجتماعی ، بشناسند.” او می گوید

من به عنوان یک متحد سفیدپوست ، قطعاً تلاش می کنم قدم بردارم و کار را انجام دهم – آنچه که اکنون سعی می کنم از این زبان استفاده کنم – برای “تشویق” سایر سفیدپوستان که شاهد تجاوزات خرد یا کلان پرخاشگری بوده اند و استفاده از من افتخار دارد که گفتگو و گفتگو ایجاد می کنم اطلاعات “.

لوین می افزاید: فروتنی بسیار مهم است. “من به عنوان ناظم این پروژه مرتباً مرتکب اشتباه خواهم شد و شروع به حساب کردن روی رابطه نزدیک خود کردم تا من را از محل آسیب پذیری ، صداقت و اصالت راهنمایی کند که چگونه می توانم به جلو حرکت کنم و این کار را به بهترین وجهی که می توانم انجام دهم.”

[ad_2]