انسداد و واکسن کافی نیست: وقت آن است که در آینده امیدوارکننده تجدید نظر کنیم جیمز میدوی نظر

[ad_1]

آانگلستان در حال ورود به دومین قلعه ملی خود است ، مهم این است كه ما از این فرصت استفاده كرده و برای آینده بیماریهای بومی و بی ثباتی محیطی برنامه ریزی كنیم. برای کسانی که در سمت چپ هستند ، خواسته های واضح و فوری وجود دارد که بر استراتژی “صفر کودک” ارائه شده توسط حکیم مستقل تمرکز خواهد کرد. این بسته تدابیر باید بلافاصله توسط دولت اتخاذ شود: شامل آزمایش و ردیابی م effectiveثر ، دولتی و مدیریت شده و همچنین پشتیبانی مالی كافی از همه نیازمندان ، از بین بردن خلأهای قابل توجه در تأمین كنونی. اما Zero Covid فقط می تواند یک واکنش اضطراری به مرحله اول این بیماری همه گیر باشد. از آنجا که تعداد عفونت ها در سراسر جهان افزایش می یابد ، Covid-19 به هوشیاری مداوم و علاوه بر این ، تغییراتی در نحوه زندگی و کار نیاز دارد.

اگرچه واکسیناسیون انبوه بسیار حیاتی است ، اما این یک گرز جادویی نخواهد بود که زندگی را قبل از کوید به حالت عادی برگرداند. ما احتمالاً باید یاد بگیریم که با این ویروس به یک شکل یا شکل دیگر زندگی کنیم. با افزایش فشارها بر محیط زیست – از کشاورزی فشرده تا تغییرات آب و هوایی ، با افزایش تعداد شیوع بیماری در سراسر جهان ، Covid-19 آخرین بیماری همه گیر ما نخواهد بود. این واقعیت ها ممکن است هوشیارانه باشند ، اما همچنین باید توجه ما را به چیزی که در مکالمه از دست رفته است متمرکز کنیم: امید به تحولی که بعدی به وجود آید.

اول ، به این معنی است که نیروهای مترقی باید از وارد شدن به موقعیتی که به “انسداد” یا حتی “پشت سر خود” اعتماد می کنند اجتناب کنند. هزینه ها خیلی زیاد است و احتمالاً ناپایدار است. تأثیر بر تولید ناخالص داخلی یا رشد کسری بودجه بهترین روش برای درک این هزینه نیست: هزینه های استقراض دولت برای انگلیس در پایین ترین سطح در جهان است ، حتی در اوایل سال جاری منفی می شود و تاکنون هیچ مانعی وجود ندارد که دولت در حال جمع آوری بودجه برای پرداخت و سایر وسایل حفاظت. در حال حاضر ، کسانی که بخاطر افزایش بدهی عمومی سعی در ایجاد وحشت دارند از نظر اقتصادی بی سواد هستند.

خواندن مطالب جدید
در اثر فاجعه دو نفر در بیمارستان در ساحل کوئینزلند غرق شدند و کودک در بیمارستان کودک شدند کوئینزلند

در عوض ، هزینه مسدود کردن باید از نظر تأثیر جدی بر سلامت روان ، افزایش شدید موارد خشونت خانگی یا خطر آموزش کودکان درک شود. به گفته سازمان بهداشت جهانی ، اقدامات جلوگیری از این امر “می تواند تأثیر منفی عمیقی بر مردم ، جوامع و جوامع” داشته باشد ، در حالی كه بیشترین گروه های آسیب دیده از جمله افرادی كه قبلاً در فقر زندگی می كنند ، در معرض آسیب قرار می گیرند. به گفته WHO ، مسدود کردن ممکن است “به سود زمان” ضروری باشد ، اما نه بیشتر.

این هزینه های واقعی توسط مردم تامین می شود. حمایت از دور جدید اقدامات همچنان زیاد است ، اما موفقیت در محاصره نخست به جای اجبار به حمایت عمومی بستگی دارد. اما این حمایت در حالی شروع به تناقض می کند که اقلیت نمایندگان مجلس از اقدام خودداری می کنند و جنبش اعتراضی نوپا در حال شتاب گرفتن است. جای تعجب نیست که ، نایجل فاراژ فرصت را برای طبقه بندی مجدد حزب Brexit به عنوان لباس ضد انسداد ، استشمام کرد. اگر این قفل را ترک کنیم ، یافتن رضایت عمومی برای هرگونه سفارش اقامت در منزل در آینده بسیار دشوارتر خواهد بود ، حتی اگر مجدداً لازم شود.

ترقی خواهان و چپ گرایان نباید در دام بحث و جدال فقط درباره انسداد مجدد قرار بگیرند. ما نمی توانیم از فکر کردن در مورد چگونگی اداره جهانی که Covid-19 بومی است و بی ثباتی محیط زیست تشدید می شود ، پرهیز کنیم. صمیمیت هایی در مورد ویروس وجود دارد ، بحث های مربوط به این دنیای جدید از قبل مصونیت گله را نشان می دهد و به قویتر اجازه می دهد تا زنده بماند. اگر کار شما دیگر “قابل دوام” نیست یا توانایی انزوای خود را ندارید – خوب چه کسی هستید که نه تنها با حکم بازار آزاد بلکه با خود طبیعت نیز بحث کنید؟

خواندن مطالب جدید
"اقدامات شما غم انگیز است": شنیدن سخنان ساكلر باعث انزجار نادر و دو طرفه می شود بحران مواد افیونی

ما می توانیم آن را بهتر انجام دهیم. آینده ای که با خطر همه گیری و بی ثباتی محیطی محدود می شود ، نباید در شرایطی اتفاق بیفتد که تمام بی عدالتی های جامعه موجود به طور اساسی تشدید شود. روش هایی وجود دارد که می توانیم شیوه زندگی و کار خود را تغییر دهیم و سازگاری عادلانه اجتماعی با این دنیای جدید را ارائه می دهد. برخی موارد روشن است: ما به جای دنبال کردن تعاریف دقیق “اثربخشی” ، در خدمات عمومی ، به ویژه در بهداشت و مراقبت های اجتماعی ، به ضعف بیشتری نیاز داریم. ما برای اطمینان از فاصله اجتماعی در مدارس خود باید هزینه های آموزش را افزایش دهیم.

اما برخی باید رادیکال تر باشند. اگر خریدهای ما به صورت آنلاین تغییر یابد ، آیا می توانیم خیابان های اصلی خود را برای ایجاد فضاهای عمومی جدید دوباره طراحی کنیم؟ فضای اضافی زمانی بیشتر ضروری است که برای حفظ فاصله اجتماعی لازم باشد. اگر کار در خانه برای میلیون ها نفر عادی شود ، آیا می توانیم فضای اداری کم استفاده را دوباره استفاده کنیم؟ اتاق فکر Autonomy پیشنهادهای نوآورانه ای را برای مشاغل موجود در چنین جهانی منتشر کرده است ، طراحی دفتر استاندارد را اصلاح کرده و در یک ارتباط اجتماعی امن تر ایجاد می کند. اگر همه کارها در خانه انجام نشود ، آیا می توانیم حداقل تعداد ساعات کار خود را کاهش دهیم؟ استفاده از برنامه های کاری ناتوان و پاره وقت که تا سال جاری غیرقابل تصور است ، می تواند ما را به این سمت سوق دهد. اگر بی ثباتی بومی باشد ، آیا می توانیم درآمد اساسی جهانی را برای تأمین امنیت قابل توجه در نظر بگیریم؟ اگر وارد یک “اقتصاد 90 درصدی” بشویم ، رشد آینده دائماً محدود است ، آیا می توان یاد گرفت که برای موفقیت اقتصادی از اقدامات دیگری غیر از رشد تولید ناخالص داخلی استفاده کنیم – درست همانطور که دولت Jacinda Ardern در نیوزیلند نقل مکان کرد؟

خواندن مطالب جدید
ریشه ها: آیا عضویت می تواند سیاست را شکست دهد؟ - پادکست | اخبار

آینده ما آن چیزی نخواهد بود که ممکن است بخواهیم. ما بیش از حد طبیعی عبور کردیم و تعداد زیادی هیولا را آزاد کردیم. اما مقابله با واقعیت های آینده که اکنون انتظار داریم اولین قدم مهم در جهت بازگرداندن امید است.

جیمز میدوی کارمند موسسه تحقیقات سیاست های عمومی است

[ad_2]