Drexciya: چگونه فوتوفوریسم حافظه برده داری در دریا را القا می کند محیط

سجایی در ورطه تاریک و بی کران اقیانوس اطلس ، در عمق زیر امواج ، تمدن قرار دارد. قرن ها ، دراکسی ها در انزوای مسالمت آمیز در بستر دریا زندگی می کردند و کلانشهر پر از حباب خود را اشغال کردند ، و از پادشاهی زمینی که نیاکانشان مجبور به ترک آن شده بودند ، بی خبر بودند.

درکسسیان ها نسب خود را به زنان باردار آفریقایی می رسانند که آدم ربای آنها آنها را بیمار یا مخرب می داند و آنها را از کشتی برده برای غرق شدن انداخته اند. توله های دراکسی بدون نیاز به تنفس هوا از رحم مادر شنا کردند و باعث به وجود آمدن امپراتوری زیر آب شدند.

Drexciya ، البته ، از نظر فنی وجود ندارد. این اثر توسط الکتروودیت معروف دیترویت در آلبوم 1992 Deep Sea Dweller ساخته شده است و بیش از یک دهه توسط چشم انداز صوتی تکنیکی با حباب های آرپژ و مصنوعی آبکی با عناوین آهنگ و Carpathians گسترش یافته است. نکاتی برای طرفداران درباره اینکه Draxians چه کسانی بودند و از کجا آمده اند.



  • کودک رزمیشن و جنگجوی (زیر) از رمان گرافیکی عبدالکادیما هاکا و دایا ساتو “کتاب دراکسیا”

در سال 2017 ، افسانه های درکسسیان ، دیوید دیگز ، بازیگر و خواننده رپ را که بیشتر به خاطر بازی در فیلم موزیکال “همیلتون” شهرت دارد ، الهام بخش کرد تا آهنگی را با گروه هیپ هاپ خود Clipping به نام The Deep بنویسد.، که قیام دراکسیان علیه افراد حریصی را توصیف کرد که در پی شکار نفت با اسلحه بادی لرزه ای به اقیانوس شلیک کردند.

تصویری از کتاب



افسانه Drechia از آن زمان توسط دیگر هنرمندان پذیرفته شده است – به عنوان مثال ، در رمان ، که “عمیق” ، “رودخانه سلیمان” نیز نامیده می شود ، و همچنین در رمان گرافیکی عبدالکادیما هاکا و دای ساتو “کتاب Drexia”.

مشترک در تمام داستانهای دراکسیان تلاش برای مبارزه با آسیب برده داری با تصور یک روایت جایگزین است. و اگرچه این مسابقه آب-آینده نگرانه خیالی است (و هیچ مدرکی در مورد پرتاب شدن زنان باردار از کشتی های برده به دریا وجود ندارد) ، Drexciya به الهام بخشیدن به یک جنبش جدید کمک کرد که واقعاً واقعی است: یعنی پیشنهادهایی برای ایجاد یک یادبود اقیانوسی برای قربانیان برده داری.

جای تعجب است که ، علی رغم تعداد قربانیان – بدنام “گذرگاه میانی” اقیانوس اطلس آخرین محل استراحت حداقل 1.8 میلیون نفر از آفریقا است که در کشتی های برده جان خود را از دست دادند و به دریا پرتاب شدند – هیچ یادبود بین المللی وجود ندارد درباره نقش گذرگاه دریا در وحشت تجارت برده.

شاید تعجب آور نباشد ، با توجه به ناپدید شدن همه اجساد ، چنین یادبودی وجود ندارد.

شارلوت ساسمن ، استاد انگلیسی در دانشگاه دوك در كارولینای شمالی ، می گوید: “تمام هدف پرتاب اجساد به دریا این بود كه اطمینان حاصل شود كسی آنها را پیدا نكرده است.” “این مشكل خاصی را به وجود می آورد وقتی كه شما می خواهید به آنها اشاره كنید افرادی هستند كه به عمد از دست رفته اند.”

دیوید دیگز از کلیپینگ روی صحنه بازی می کند



  • دیوید دیگز ، معروف به همیلتون ، آهنگی را در توصیف قیام دراکسیان با گروه هیپ هاپ خود Clipping نوشت

ساسمان به گروهی از محققان تعلق دارد که با الهام از افسانه های درکسیان و تعابیر خلاقانه دیگر از گذرگاه میانه (از جمله در شعر و هنر) ، ایده یادبود را ارائه دادند. آنها می گویند که هم از نظر فرهنگی و هم از نظر تاریخی اهمیت دارد.

نویسندگان خاطرنشان می کنند: “در زمینه تجارت برده های آتلانتیک ، شعر ، موسیقی ، هنر و ادبیات کف دریای آتلانتیک را به عنوان فضایی با اهمیت فرهنگی توصیف می کنند.” “یافتن راه هایی برای شناخت این میراث فرهنگی ناملموس به اندازه ایجاد رویه هایی برای احترام و حفظ بقایای انسان ، کشتی های غرق شده و مصنوعات مهم است.”

نقشه



  • نقشه “تجارت برده ای مثلثی” بین انگلیس ، مستعمرات آمریکایی آن و آفریقا در قرون 17-18

ایده های مختلف محاسبه شد. یکی اصلاح رسمی نقشه های سازمان بین المللی بستر دریا (ISA) برای افزودن “روبان” نشان دهنده مسیرهای اصلی تجارت برده است. این ایده احتمالاً در جلسه بعدی هیئت مدیره ISA بیان خواهد شد.

تصادفی نیست که نقشه پیشنهادی ISA شبیه یادداشتهای آستین آلبوم Draxia در سال 1997 “Quest” است ، که در آن نقشه ها چهار مرحله از اساطیر Draxian را به تصویر می کشد: از آفریقای غربی تا آمریکای شمالی. حرکت در سراسر قاره ؛ در حال دمیدن از دیترویت در سراسر جهان ؛ و در آخر ، “روبان” ، یا خطوطی که از امریکا به شرق آن سوی اقیانوس اطلس تا آفریقای غربی (با عنوان “سفر به خانه (آینده)”) ادامه دارد.

تصویری که به تصویر می کشد برده ها در گذرگاه میانه آتلانتیک به دریا می ریزند



ایده دیگر ، ردیابی تاریخ انسان است ، همانطور که ساسمان با گروهی از انسان گرایان دانشگاه دوک انجام داد. با استفاده از سیاهههای مربوط به کشتی که محل تقریبی آفریقایی ها را در اقیانوس اطلس ثبت می کند ، پروژه دوک یک مرد را دنبال کرد ، که در کشتی برده “امید خوب” فقط به عنوان “پسر کوچک” برچسب گذاری شد. در 11 مه 1757 ، در ساعت 3 با دید کم نور ، اما با نسیمی تازه (سیاهههای مربوط دل و هوا هوا را همراه با تعداد مرگ و میرهای روز قبل نشان می دهد) ، این پسر در اثر “جویبار” ، مراقبت های پزشکی مبهم ، درگذشته ثبت شده است. شرایطی که می تواند اسهال خونی باشد.

ساسمان می گوید: “این صفت کوچک” کمی “بیشترین توصیف را در این لیست داشت. “بقیه فقط” مرد “یا” زن “بودند.”

دانشگاهیان داستان پسر را در یک صفحه ویژه یادبود تعریف کردند ، از جمله اینکه پس از مرگ او در رنج و در غیاب سردخانه سنتی شبکه خانواده بولا در سیرالئون ، که احتمالاً او نیز به آن تعلق داشت ، او را در 10.92 º عرض شمالی به دریا انداختند. ، -35.42º عرض جنوبی.

بردگان زیر کشتی در کشتی برده اسپانیایی



پیشنهاد دیگر تکریم برخی کشتی ها است که هرگز چنین کاری نکرده اند. تخمین زده می شود که بیش از 1000 کشتی برده در اقیانوس اطلس غرق شوند و فرصتی برای ساخت بناهای یادبود در محل فراهم کنند. یکی از این بناهای یادبود از قبل موجود است: در سال 1700 کشتی برده “هنریتا ماری” بدون اسیر به انگلیس می رفت که در یک صخره مرجانی در حوالی فلوریدا واژگون شد. در سال 1993 ، انجمن ملی غواصان سیاه پلاک یادبودی را رو به غرب به سواحل آفریقا در محل سقوط نصب کرد. کشتی های دیگر می توانستند به روشی مشابه افتخار آفرینی کنند.

سایر روش های حفظ فیزیکی کمتر اما همچنان قدرتمند شامل برقراری ارتباطات انسانی بین گذشته و حال است.

Kamov Sadiki ، مربی اصلی Diving With Purpose ، گروهی از زیر دریایی ها که به دنبال لاشه کشتی های برده برای تدوین داستان های اسیر هستند ، می گوید: “ما این احساس گسترده ای از شرم و سکوت را در این مورد داریم و این نباید باشد.”

در سال 2015 ، وی در حال کار بر روی پروژه سقوط برده بود (که در موزه ملی تاریخ و فرهنگ آمریکایی آفریقایی تبار در واشنگتن دی سی تأسیس شد) وقتی لاشه لاشه San Jose Packet de Africa را پیدا کرد ، کشتی برده ای که در سال 1794 در نزدیکی کیپ تاون غرق شد. ، آفریقای جنوبی ، در حال غرق شدن در سرتاسر آفریقایی ها. آنها با کمک باستان شناسان ، مردگان را در موزامبیک ، به ویژه در قسمت شمال شرقی ماسوریل پیدا کردند و از فرزندان بازدید کردند. پس از اطلاع از باز شدن کشتی ، آنها با زمین از ماسوریل بازگشتند تا در یک مراسم مهمانی در محل سن خوزه دراز بکشند.

ابراهیم تیاو ، باستان شناس زیر آب و همکارش در یک سفر غواصی برای یافتن آثار یک کشتی غرق شده در نزدیکی کوه گور ، آفریقای غربی



برخی معتقدند که یادبودها می توانند خلاقیت بیشتری نسبت به معنای واقعی داشته باشند ، مانند موزه میراث فرهنگی و یادبود ملی در مونتگومری ، آلاباما ، در کوزه های شیشه ای نمونه های خاک از سایت های لینچ در جنوب ایالات متحده به نمایش گذاشته می شود که هرکدام به نام قربانی نامگذاری شده اند.

آیا یک کار اقیانوس شناسی پزشکی قانونی وجود دارد که در آن پروژه Leing Dinghy با استفاده از تعدادی ابزار نظارتی داستان قایق مهاجر را که در سال 2011 به مدت دو هفته در مدیترانه رها شده بود بدون کمک دادگاه ناتو در نزدیکی آن رها کرد. شصت و سه مهاجر سرنشین کشته شدند.

رسانه های اجتماعی ابزار دیگری برای یادآوری جنایات است: یک حساب توییت های ساعتی را ارسال می کند که یادآور شخص خاصی است که در جریان هولوکاست کشته شده است. سلیمان ، یک داستان نویس ، معتقد است که یک یادبود دیجیتالی می تواند گزینه ای مناسب برای برده داری در گذرگاه میانه باشد.

او می گوید: “خیلی ساده به نظر می رسد ، اما در مواجهه با آن و مواجهه با آن مسئله ای وجود دارد که فکر می کنم واقعاً می تواند ما را تحت تأثیر قرار دهد.”

وی افزود: “بدیهی است كه كتاب من و همچنین آلبوم های كلیپینگ The Deep و Drexciya ، یك تحقیق خیالی است.” “اما ، صادقانه بگویم ، من فکر می کنم اضافه کردن این عنصر از diva علاقه ، کنجکاوی و علاقه مردم را برانگیخته است.”

یک غواص یک کوره با شن و ماسه از موزامبیک را نگه می دارد



  • یک غواص یک کوره با شن و ماسه از موزامبیک ، پراکنده در دریا در نزدیکی لاشه کشتی برده پرتغالی San Jose Paquet de Africa ، در نزدیکی کیپ تاون ، آفریقای جنوبی دارد.

طرفداران می گویند ، مهم نیست که سرانجام از هر شکلی که گرفته شود ، به دلیل برنامه های استخراج در اعماق دریا ، نیاز به یک یادبود برده داری در اقیانوس بسیار ضروری است. استخراج بستر دریا ممکن است امسال برای اهداف تجاری توسط ISA تأیید شود ، اما هنوز به دلیل مسائل اقتصادی و زیست محیطی در حال بحث است.

فیلیپ ترنر ، یکی از دانشگاهیان دانشگاه دوک ، که خواستار توجه به اهمیت فرهنگی و تاریخی اقیانوس می شود ، می گوید: “نحوه ارتباط ما با این فضا و نحوه مشارکت در آن باید هر نقطه نظر را در نظر بگیریم.”

به عنوان مثال ، شرکت های معدنی می توانند لاشه کشتی های برده و سایر شواهد جنایات را از بین ببرند. پس از آنکه بریتانیا برده داری را غیرقانونی اعلام کرد ، تجارت در واقع در مرگبارترین مرحله خود در دریا بود: برخی از کاپیتان های گرفتار شده توسط کشتی های نیروی دریایی سلطنتی که در سواحل آفریقا گشت زنی می کردند ، اسیران را به زنجیرهای لنگر بسته و آنها را به دریا می انداختند. جیمز دلگادو ، باستان شناس دریایی ، یکی از نویسندگان مشترک این مطالعه یادبود ، می گوید: “این جرم تنها در صورتی مجازات شده است که کشتی شما شواهدی در قالب افراد واقعی داشته باشد.” دلگادو پیشنهاد می کند که با کمک ابزار مدرن تیراندازی در زیر آب می توان شواهدی مانند لنگرهای فلزی را که هنوز متصل هستند ، یافت.

اگر باستان شناسان دریایی ، مانند دلگادو ، اجازه همکاری نزدیک با بهره برداران معدن را داشته باشند ، می توانند به حفاظت از این مصنوعات که در پیش نویس مقررات ISA پیش بینی شده است ، کمک کنند. با این حال ، هنوز در نظر گرفته نشده است.

تا به امروز ، حداقل دراكسی ها – كه در شهر حبابی خود زندگی می كنند ، در آب های زیرزمینی سوار كار می شوند ، با افرادی كه می خواهند از آنها استفاده كنند می جنگند – تنها ادای احترام به این فصل وحشتناك در تاریخ اقیانوس هستند.

کتاب دراکسیا ، جلد 1.



ایده کارت “روبان” برای ISA می تواند نشانه رسمی تری از افتخار و احترام باشد.

سیندی لی ون دوور ، زیست شناس در اعماق دریا در دانشگاه دوک و یکی از نویسندگان مقاله می گوید: “این موضوع در مورد توقف استخراج نیست.” “این به خاطر سپردن آنچه در این فاجعه اتفاق افتاده است.”

سلیمان می گوید: “تاریخ انسانی ما ، داستان های ما ، آنچه برای ما ، میراث فرهنگی ما اتفاق افتاده است ، بسیار مهم ، آموزنده و شکل دهنده امروز ما هستند.” «[They] باید در چگونگی تعامل با محیط زیست ، نحوه کار با اقیانوس در خط مقدم باشد. “

غواصان به احترام آفریقایی هایی که در کشتی برده San Jose Paquet de Africa از بین رفتند ، از موزامبیک شن و ماسه پخش می کنند.



خواندن مطالب جدید
کریسمس من در قرنطینه است: منبت کاران سنگفرش ، گشت های سانتا و تزئینات ساخته شده از کیسه های کاغذی | نیوزلند